Τα περισσότερα πράγματα στη ζωή είναι στιγμές ευχαρίστησης και μια ζωή αμηχανίας. Η φωτογραφία είναι μια στιγμή αμηχανίας και μια ζωή ευχαρίστησης.

“Έχουμε περάσει τα τελευταία χρόνια της φωτογραφικής μας καριέρας ερευνώντας την κίνηση της ζωής και τις εκφραστικές της δυνατότητες. Η έμπνευσή μας ήταν πάντα η ικανότητα της φωτογραφίας να σταματήσει τον χρόνο και να αποκαλύψει ό,τι δεν μπορεί να δει με γυμνό μάτι. Το ενδιαφέρον μας για τη φωτογραφία δεν είναι να τραβήξουμε μια εικόνα που βλέπουμε ή ακόμα και έχουμε στο μυαλό μας, αλλά να εξερευνήσουμε τις δυνατότητες των στιγμών της ζωής που μπορούμε μόνο να αρχίσουμε να φανταζόμαστε. γνωρίζει, ή υποπτεύεται, ότι πραγματικά συνέβη Θέλουμε οι εικόνες μας να δίνουν ουσία, υλικό και χώρο που δεν μπορούμε να απεικονίσουμε τις στιγμές της ζωής πριν ή μετά το κλικ της κάμερας, αλλά καλούμε τον θεατή να σκεφτεί αυτή την ερώτηση.

Το υποτιθέμενο θέμα των φωτογραφιών μας ίσως είναι η Ζωή αλλά το υποκείμενο είναι ο Χρόνος. Στις φωτογραφίες μας ο χρόνος σταματά, ένα κλάσμα του δευτερολέπτου γίνεται αιωνιότητα και μια εφήμερη στιγμή είναι σταθερή σαν γλυπτό.

Όταν αρχίσαμε να βγάζουμε φωτογραφίες στα τέλη της δεκαετίας του ’80, το όνειρό μας ήταν να γίνουμε φωτορεπόρτερ για το National Geographic.

Τώρα προτιμάμε να εργαζόμαστε έξω από τους περιορισμούς της ζωής, συνεργαζόμενοι με ανθρώπους σε αυτοσχέδιες, μη επαναλαμβανόμενες στιγμές, συχνά υψηλού κινδύνου. Αυτές οι στιγμές δεν προέρχονται από μια συνέχεια, αλλά υπάρχουν μόνο ως μεμονωμένες στιγμές: είναι μοναδικά φωτογραφικά γεγονότα. Βλέπουμε τη συνεργασία μεταξύ των ανθρώπων και των εαυτών μας, καθώς και μεταξύ των δύο μέσων, των ανθρώπων και της φωτογραφίας. Υπάρχει μια δυναμική ένταση ανάμεσα στη ζωή και τη φωτογραφία. Εκμεταλλευόμαστε την ικανότητα της φωτογραφίας να κατακερματίζει το χρόνο και να σπάει το χώρο, μεταφράζοντας 360 μοίρες σε μια δισδιάστατη εικόνα και απεικονίζοντας στιγμές κάτω από το κατώφλι της αντίληψης.